นิพพานปรมัตถ์
	นิพพาน = เป็นธรรมชาติที่สงบจากรูปนามขันธ์ ๕ (สนฺติลกฺขณํ)
	การที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า นิพพานนี้เป็นธรรมชาติที่พ้นจากตัณหา
	อย่างเด็ดขาดนั้นเอง โดยเหตุนี้พระอรหันต์ทั้งหลาย เมื่อได้เข้าถึงซึ่ง
	ขันธปรินิพพานแล้ว วัฏฏทุกข์ต่าง ๆ ที่เป็นการเกิด, แก่, เจ็บ, ตาย เป็นต้น
	เหล่านี้ ก็ดับสูญสิ้นทั้งหมดโดยไม่มีเหลือ ดังมีวจนัตถะว่า วานโต นิกฺขนฺตนฺติ
	นิพฺพายนฺติ สพฺเพ วฏฺฏทุกฺขสนฺตาปา เอตสฺมินฺติ = นิพฺพานํ (วา)
	นิพฺพายนฺติ อริยชนา เอตสฺมินฺติ = นิพฺพานํ ธรรมชาติใด
	ย่อมพ้นจากตัณหาที่ชื่อว่า วานะ อันเป็นเครื่องร้อยรัดภพน้อยภพใหญ่ให้
	ติดต่อกันอย่างเด็ดขาด ฉะนั้น ธรรมชาตินั้นชื่อว่า นิพพาน (หรือ)
	วัฏฏทุกข์ และความเดือดร้อนต่าง ๆ ย่อมไม่มีในนิพพานนี้ ฉะนั้น
	ธรรมชาติที่เป็นที่ดับแห่งวัฏฏทุกข์ และความเดือดร้อนต่าง ๆ นี้ชื่อว่า
	ย่อมดับสูญสิ้น คือ ไม่เกิด ไม่ตาย ฉะนั้น ธรรมชาติที่ทำลายการเกิด
	การตาย ให้สูญสิ้น หมดไปชื่อว่า นิพพาน
	คำว่า นิพพาน เมื่อตัดบทแล้ว ได้ ๒ บท คือ นิ + วาน
	นิ แปลว่า พ้น หรือ ออก
	วาน แปลว่า ตัณหา
	เมื่อรวมบททั้งสองเข้ากันแล้ว เป็น นิวาน แปลว่า พ้นจากตัณหา
	หรือ ออกจากตัณหา คำว่า นิวานะ เป็นนิพพานนั้น เป็นไปโดยนัย
	ไวยากรณ์ คือ ว ตัวเดียวเป็น ว ว สองตัว (โดยภาวะ)
	ว ว สองตัว เปลี่ยนเป็น พ พ สองตัว ฉะนั้น จึงเป็น นิพพาน