ความตาย-๒

ความตายนับว่าเป็นปัญหาของทุกชีวิตที่เกิดมาเพราะเมื่อเกิดมาแล้วก็ไม่มีใครอยากตายแต่ก็ไม่มีใครหนี

ความตายได้พ้นแม้แต่พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ยังต้องตายตั้งแต่ผู้เขียนนึกถึงความตายเป็นครั้งแรก

เมื่ออายุประมาณ๙-๑๐ปีการนึกถึงความตายในครั้งนั้นทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางความคิดและการ

กระทำเป็นอย่างมากวิถีชีวิตอย่างฆราวาสไม่มีสิ่งใดมีคุณค่าพอที่จะทำให้เกิดความรู้สึกยินดีได้หลังจาก

รอความถึงพร้อมของเหตุปัจจัยต่างๆในที่สุดก็ได้บรรพชาเมื่ออายุได้๑๖ปีจนบัดนี้ชีวิตบรรพชิตผ่านไป

แล้วถึง ๑๕ปีทั้งหมดนี้นับเป็นคุณูปการของมรณสติโดยแท้หนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นเพื่อสอนตัวเองเป็นสำ

คัญ แต่เห็นว่าเรื่องความตายเป็นปัญหาสำหรับทุกคน หากผู้อื่นได้อ่านคงเกิดประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย

จึงได้จัดพิมพ์เพื่อแจกจ่ายแก่ผู้สนใจอนึ่ง ในการเขียนหนังสือเล่มนี้ย่อมมีข้อผิดพลาดหรือบกพร่องแน่นอน

จึงขอความอนุเคราะห์จากท่านผู้รู้ทั้งหลายช่วยชี้แนะด้วยการเขียนหนังสือส่งครูในขณะที่เรียนหนังสือใน

โรงเรียนย่อมรู้สึกเบาใจว่าผิดถูกอย่างไรคุณครูคงบอกให้ทราบแต่การเขียนหนังสือให้สาธารณชนอ่านใน

ลักษณะนี้ย่อมเกิดความรู้สึกหนักใจแก่ผู้เขียนบ้างเพราะกลัวจะเกิดความผิดพลาดทำให้ผู้อ่านได้รับข้อมูล

ที่ผิดๆไปฉะนั้นผู้เขียนจึงขอความอนุเคราะห์จากท่านผู้รู้ทั้งหลายหากพบข้อผิดพลาดหรือบกพร่อง กรุณา

ช่วยชี้แนะด้วย จะเป็นพระคุณอย่างสูง

ด้วยอานิสงส์แห่งจิตอันเป็นกุศลในการเขียนหนังสือเล่มนี้ขอให้ข้าพเจ้าจงเป็นผู้หลุดพ้นจากความรัก

ความผูกพันในสิ่งทั้งปวง และเป็นผู้พร้อมที่จะตายในทุกขณะเถิด.

ขออนุโมทนา

ภิกษุนิรนาม

วัดเขาสนามชัย ต.หนองแก

ขึ้นชื่อว่าความเกิดช่างน่ารังเกียจแท้

เพราะมีความเกิดจึงมีความแก่ ความเจ็บ และความตาย